‘पिआर र ग्रिनकार्ड छ भन्दैमा कलिला चेलीहरुलाई जबरजस्ती अंकल उमेरकाहरुको जिम्मा नलगाऔं’

label समाचार प्रकाशक query_builder November, 11 2018

समाजमा एउटा कुरीति मौलाएको छ । आज त्यसबारे खुलेर चर्चा गर्न चाहान्छु । विदेशको पिआर, ग्रिनकार्ड वा सिटिजनशिप भएको केटो पाएपछि बाबु आमानै लागेर विहे गरिदिने गरेका छन् । चाहे त्यो दोब्बर उमेरको किन नहोस् वा अन्य अवगुणले भरिपूर्ण नै किन नहोस् ।

बाध्यता वा रहरले विदेशमा लिभिङ टुगेदर रिलेशनमा बसेका कयाँै व्यक्तिहरु बारे नेपालमा रहेका अभिभवाकहरु बेखबर छन् । एउटा पिआरका लागि रंग न ढंगको मान्छेसँग एउटै कोठामा बस्नु परेको बाध्यतालाई आज छुने कोशिस गर्ने छु । सिंगै अपार्टमेन्ट भाडामा लिदा मंहगो पर्ने भएर नक्कली जोडी बनेर समेत कसैसँग बस्नु पर्ने बाध्यतामा केहि नेपाली चेलीहरु परेका छन् ।

यहाँ उमेर पुगेको हर कोही व्यक्ति माया प्रेममा पर्न सक्दछन् । २१ वर्षकी महिलाले ८० बर्षको पुरुषसँग विवाह गर्न सक्छन् । मन परेपछि, माया लागेपछि उमेरले छेक्दैन । तर कहिले नभेटेको, नेदेखेको, नबुझेको मानिस छ, जो सँग विदेशी पिआर हुनु बाहेक अर्को कुनै गुण नै छैन, त्यस्ता व्यक्तिहरुको ज्यान दिएर खोजी गर्दै छोरी चेली भिडाउन खोज्नु चाँहि सामाजिक अपराध हो की होइन ?

विदेशमा भएका योग्य, क्षमतावान, संस्कारी, शिक्षित व्यक्तिहरुप्रति यो विषय लक्षित छैन । विदेशमा हुनु, न त गुण हो, न त अवगुण नै । तर एउटा पिआर र ग्रिनकार्ड देखाएर उमेर ढल्केको तालु फुलेको वा खुइलिएको बुढो मान्छे खडा गरिदिएर आफ्नो सुकुमारी छोरी चेलीलाई थान्को लगाउन खोज्नेहरुलाइ्र्र म त अपराधी नै भन्छु ।

कतिपय अवस्थामा केही चेलीहरुसमेत पिआर होल्डरको खोजीमा लागेको पाइन्छ । उमेर मिल्छ, मन मिल्छ, भावना मिल्छ, कुरा मिल्छ, माया लाग्छ र विदेश गएर सँगै बस्न पाइन्छ भने ह्वाइ नट ? हुन्छ मज्जाले हुन्छ ।

तर बकुल्लाले मछा ढुकेको जसरी विदेश बस्ने केटा ढुकेर नबस्नुस् । विदेशको जीवन सजिलो छैन । सजिलो छैन होइन नेपाल भन्दा गाह्रो छ । च्याट गर्दा तिम्रा लागि आकाशको तारा झारिदिन्छु भन्नेले १-२ हप्तापछि काम गर्नु भएन भने बंगारा झारिदिन सक्छ । कुनै शहरको डाउनटाउनमा वा समुद्री किनारमा खिचेको फोटो फेसबुक, ट्वीटर, इन्स्टाग्राममा हालेको देखेरै दंग पर्नु भएको हो, र आँफू कहिले त्यहाँ पुग्नेहोला भनेर सपना सजाउनु भएको हो भने, जाग्नुहोस् ।

विदेशमा रहेका अधिकांश दाजुभाइहरुलाई अति नै दुख छ । वर्षमा १-२ पटक मौका पाउदा खिचेर हालेको फोटो हो त्यो । कति हेण्डसम देखिएको मेरो राजा भन्दै हुनुहुन्छ भने तपाईको राजालाई त्यहाँको कामको फोटो, भिडियो पनि हाल्नु भन्नुस्, अनि राजाको व्याण्ड बाजा बज्छ कि बज्दैन थाहा हुन्छ ।
केहि रमाइलो तरिकाले भनेको मात्रै हुँ, यसमा कसैले मन नदुखाउनु होला । वास्तविकता थाहा नपाई केवल विदेश जान पाइन्छ, जीन्दगी रमाइलो र सजिलो हुन्छ भनेर अंकलहरुसँग विवाह गरि विदेश पुगेका कयौँ चेलीहरुसँग पछुताउनु बाहेक अर्को उपाय छैन ।

छोरा छोरी वा ज्वाई बुहारी विदेशमा नुहुनेको त समाजमा इज्जत नै नहोला जस्तो भइसकेको छ । त्यसैले समाजको यो अँध्यारो बारे प्रष्ट पारेर तपाईहरुलाई सु सुचित पार्न यस विषयमा बोल्ने जमर्को गरेको छु । कतिपय पुरुष र महिलाहरुले विदेशमा भएको व्यक्ति पाउना साथ आफ्नो चोखो र गहिरो मायालाई समेत लत्याएर हिडेका छन् ।

नक्कली विहे गरेर गएकाहरु फिटिक्कै मन नपरेको मानिससँग बेडरुम शेयर गर्न बाध्य छन् । महिलाहरुको यहि बाध्यताको फाइदा उठाउँदै कयौं पुरुषहरुले विदेशी भुमीमा महिलाहरु माथि चरम यौन शोषण गरेका छन् ।

सबैले होइन धेरैले । समाजमा फैलिदै गरेको यो विकृत रोक्न जरुरी छ । विशेष गरेर म छोरी चेलीहरुलाई यसबाट बच्न अनुरोध गर्दछु । विदेश जाने वित्तिकै जीन्दगीको सारा समस्या एक सटमा हल हुन्छन् भन्ने सोच्नु भनेको ठुलो भ्रममा हुनु हो । केहि सुविधा विदेशमा जरुर छ तर अध्ययनहरुले बताएका छन् कि विकशित देशका मानिसहरु सबैभन्दा बढी तनाव, डिप्रेशन, र विभिन्न मानसिक रोगले ग्रसित छन् ।

कामै कामको बोझले चरम निराशाको सिकार भएकाहरु तिनै देशमा बढी छन् जुन देश पुग्न पाए जीन्दगी नै सफल हुन्छ भनेर तपाई हामी कल्पना गर्दछौँ । केही आफ्नै अनुभव र केही रेफरेन्सहरु लिएर प्रस्तुत गरिएका यी दृष्टान्तहरु सबैका लागि लागु नुहन सक्छन् ।

तर उदेश्य एउटै मात्र हो कि, कलिला चेलीहरुलाई जबरजस्ती अंकल उमेरकाहरुको जिम्मा लगाएर कन्यादान नगरौँ । धन छ, विदेशको पिआर छ भन्दैमा कलिला चेलीहरु छानीछानी विहे गर्न सक्छु भनेर फुर्ती फार्ती पनि नलगाउँ । यि दुवै गम्भीर सामाजिक अपराध हुन् । हातका मैला सुनका थैला के गर्नु धनले, साग र सिस्नु खाएकै बेस आनन्दी मनले ।

तपाईंको प्रतिक्रिया दिनुस्